Agnieszka Gulczyńska

PSYCHOTERAPIA MŁODZIEŻY

PSYCHOTERAPIA

Od kiedy można mówić o zaburzeniach osobowości? To ważne pytanie i punkt wyjścia wielu dyskusji we współczesnej psychologii. Niegdyś uznawano, że dopiero po zamknięciu okresu kształtowania osobowości można stwierdzić, że istnieją w niej deficyty, niekorzystnie rozwiązane konflikty, czego skutkiem są różnego rodzaju problemy. W psychoterapii psychodynamicznej od pewnego czasu istnieje jednak część badaczy i praktyków diagnozuje zaburzenia osobowości u młodszych pacjentów. Czołowa postać w tej grupie – Paulina Kernberg – twierdzi, że takie spojrzenie ma liczne zalety. Przede wszystkim: im wcześniej stwierdzimy istnienie jakiegoś problemu w funkcjonowaniu psychiki, tym większa jest szansa na trwałe rozwiązanie go poprzez psychoterapię. Właśnie w nie do końca ukształtowanej osobowości łatwiej bowiem wprowadzać leczące zmiany.

Podjęcie wczesnej interwencji w przypadku młodzieży jest tym bardziej istotne, że właśnie w tym okresie (a więc między 11 o 20 rokiem życia) najczęstszym sposobem na „radzenie sobie” z kryzysem jest sięganie po używki lub rozładowywanie agresji poprzez destrukcyjne zachowania lub uszkadzanie samego siebie. Psychodynamiczna psychoterapia młodzieży odbywa się na zasadach podobnych do tej, która dotyczy osób dorosłych. Pierwsze spotkanie w przypadku osoby nieletniej odbywa się z udziałem rodzica lub opiekuna, jednak zawsze w obecności nastolatka. Celem tej rozmowy jest omówienie problemów, przeżywanych przez nastolatka – z jego punktu widzenia, ale też: jak je widzą dorośli. W drugiej części spotkania psychoterapeuta rozmawia z samym nastolatkiem. Proces leczenia osoby w okresie dorastania również jest objęty zasadami, mówiącymi o poufności, ograniczeniu relacji do sesji terapeutycznych, regularności. Terapia odbywa się co najmniej raz w tygodniu (w zależności od problemów przeżywanych przez pacjenta) i trwa każdorazowo 50 minut. Cele spotkań omawiane są wspólnie.

Problemy, z którymi zgłaszają się nastolatki, dotyczą m.in. zachowań agresywnych, ryzykownego eksperymentowania z używkami, izolacji z grona rówieśników, prób lub zamiarów samobójczych, samookaleczania się, nadmiernego korzystania z telefonu, komputera, gier, a nawet nałogowego oglądania seriali. Problemy osobowościowe u nastolatków znajdują też wyraz w zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia), trudnościach szkolnych, problemach ze snem, ale również dolegliwościach psychosomatycznych, jak na przykład przewlekłych bólach głowy, nudnościach. W tym okresie życia ogromnego znaczenia nabiera sfera seksualna i zaburzenia w tym zakresie (wątpliwości dotyczące tożsamości, orientacji, niebezpieczne zachowania seksualne lub – z drugiej strony – nadmierne wycofanie z tej sfery) są częstym źródłem problemów.

SZYBKI KONTAKT

Zapraszam do kontaktu – w razie pytań, wątpliwości, proszę pisać lub dzwonić pod nr 509309144.

Jeśli chcesz umówić się na konsultacje – zrób to osobiście. Nie umawiam wizyt przez członków rodziny lub znajomych.